اتر ETHER

اتر به‌ عنوان‌ داروی‌ بیهوش‌ کننده‌ مصرف‌ می‌شود.


For Inhalation 


در بیماران‌ مبتلا به‌ دیابت‌، عیب‌ کار کلیه‌، افزایش‌ فشار مایع‌ مغزی‌ ـ نخاعی‌ و بیماری‌ شدید کبد نباید مصرف‌ شود.


1 ـ مصرف‌ اتر در شرایط  گرم‌ ومرطوب‌ برای‌ بیماران‌ تب‌ دار توصیه‌ نمی‌شود. در این‌ موارد اتر ممکن‌ است‌ باعث‌ ایجاد حرکات‌ تشنجی‌ بخصوص‌ درکودکان‌ و بیمارانی‌ که‌ آتروپین‌ دریافت‌ کرده‌اند، شود.

2 ـ هوشیابی‌ بعد از بیهوشی‌ طولانی‌ مدت‌  با اتر آهسته‌ بوده‌ و استفراغ‌ بعد ازبیهوشی‌ شایع‌ است‌.

3 ـ اتر در اغلب‌ موارد باعث‌ تحریک‌ سیستم‌ تنفسی‌ می‌گردد


تحریک‌ مخاط تنفسی‌،اسپاسم‌ حنجره‌، کاهش‌ شدید فشار خون‌، افزایش‌ شدید دمای‌ بدن‌ و تشنج‌ ازعوارض‌ جانبی‌ اتر است‌.


اتر با داروهای‌ شل‌ کننده‌ عضلات‌ تداخل‌ دارد.

 


مصرف‌ آتروپین‌ و یا سایر داروهای‌ مشابه‌ برای‌ کاهش‌ ترشحات‌ بزاق‌ و برونش‌ توصیه‌ می‌شود.


به‌ منظور حصول‌ بیهوشی‌، ابتدا با غلظتی‌ معادل‌ 20 ـ 10 درصد هوای‌ دمی‌ استفاده‌ می‌شود که‌ در صورت‌ نیاز،می‌توان‌ این‌ غلظت‌ را افزایش‌ داد. برای‌ نگهداری‌ بیهوشی‌ سبک‌ با غلظت‌ 5 درصد و در مورد بیهوشی‌ عمیق‌ ممکن‌ است‌ تاغلظت‌ 10 درصد نیز مورد استفاده‌ قرارگیرد.