ایندومتاسین‌ (INDOMETHACIN)

ایندومتاسین‌ برای‌ کنترل‌ درد و التهاب‌  متوسط تا شدید دربیماریهای‌ روماتیسمی‌ و اختلالات‌ حاد عصبی‌ ـ عضلانی‌ دیگر به‌ کار می‌رود. همچنین‌ در درمان‌ نقرس‌ حاد، قاعدگی‌ دردناک‌ و برای‌ بستن‌ مجرای‌ شریانی‌ درنوزاد مصرف‌ می‌گردد.


Capsule : 25 mg

Tablet SR : 75 mg

Suppository : 50 mg, 100 mg


ایندومتاسین‌ بعد ازمصرف‌ خوراکی‌ بخوبی‌ و سریع‌ جذب‌ می‌گردد. مصرف‌ دارو همراه‌ با غذا زمان‌ جذب‌ دارو را افزایش‌ می‌دهد. در مایعات‌ بدن‌ و از جمله‌  CSF وارد می‌شود. دارو متابولیسم‌ کبدی‌ وسیع‌ داشته‌ و عمدتا ازطریق‌ صفرا دفع‌ می‌گردد. نیمه‌ عمر داروبه‌ طور متوسط 4/5 ساعت‌ است‌.


در بیماران‌ با سابقه‌ حساسیت‌ به‌  ASA یا دیگر داروهای‌ ضد التهاب‌ غیر استروئیدی‌،  دربیماران‌ با زخم‌ معده‌ فعال‌ و فرم‌ شیاف‌ آن‌ در بیماران‌ دچار هموروئید یا التهاب‌ راست‌ روده‌ و مقعد نباید مصرف‌ شود.


1 ـ ایندومتاسین‌ در افراد مسن‌، حالات‌ آلرژیک‌، صرع‌، پارکینسون‌ و اختلالات‌ روانی‌ باید با احتیاط مصرف‌ شود.

2 ـ در مصرف‌ طولانی‌ مدت‌ انجام‌ معاینات‌ چشم‌ و خون‌ توصیه‌ می‌گردد.

3 ـ در بیماران‌ مبتلا به‌ اختلالات‌ کلیوی‌، قلبی‌، کبدی‌ و نیز گوارشی‌ با احتیاط  مصرف‌ گردد و در صورت‌ بروز ضایعه‌ یا زخم‌ دردستگاه‌ گوارش‌ مصرف‌ دارو قطع‌ شود.


اختلالات‌ دستگاه‌ گوارش‌ شایع‌ است‌. تهوع‌ و اسهال‌ و گاهگاهی‌ خونریزی‌ و زخم‌ گوارشی‌ ممکن‌ است‌ بروز نماید. سردرد، گیجی‌، احساس‌ سبکی‌ سر و بندرت‌ خواب‌ آلودگی‌، اغتشاش‌ یا بیخوابی‌، تشنج‌، اختلالات‌ روانی‌، افسردگی‌ و سنکوپ‌، اختلالات‌ خونی‌ (به‌ ویژه‌ کاهش‌ پلاکت‌ ها)، افزایش‌ فشارخون‌ و نیز افزایش‌ قند خون‌، تاری‌ دید، رسوب‌ در قرنیه‌  و نوروپاتی‌ محیطی‌ ممکن‌ است‌ بروز نماید. مصرف‌ دارو از راه‌ مقعد ممکن‌ است‌ موجب‌ تحریک‌ ناحیه‌ شده‌ و خونریزی‌ گهگاه‌ ایجاد نماید.


ایندومتاسین‌ با اثرکاهنده‌ فشارخون‌ داروهای‌ مهارکننده‌ آنزیم‌ تبدیل‌ کننده‌ آنژیوتانسین‌، مقابله‌ نموده‌ و خطر بروز نارسایی‌ کلیوی‌ و هیپرکالمی‌ را افزایش‌ می‌دهد.مصرف‌ همزمان‌ با داروهای‌ ضد میکروبی‌ از دسته‌ کینولون‌ها، خطر بروز تشنج‌ را افزایش‌ می‌دهد. اثر داروهای‌ سولفونیل‌ اوره‌ احتمالا توسط این‌ دارو افزایش‌ می‌یابد. ایندومتاسین‌ دفع‌ متوترکسات‌ واحتمالا لیتیوم‌ را کاهش‌ می‌دهد. مصرف‌ ایندومتاسین‌ به‌ همراه‌ سیکلوسپورین‌ و یا داروهای‌ مدر خطر سمیت‌ کلیوی‌ را افزایش‌ می‌دهد. ایندومتاسین‌ با اثرداروهای‌ مدر مقابله‌ نموده‌، خطر بالارفتن‌ پتاسیم‌ خون‌ را در صورت‌ مصرف‌ همزمان‌ با داروهای‌ مدر نگهدارنده‌ پتاسیم‌ افزایش‌ داده‌ و همراه‌ با تریامترن‌ گاهگاهی‌ سبب‌ کاهش‌ عملکرد کلیه  می‌گردد.

 


1 ـ مصرف‌ این‌ دارو فقط در کودکانی‌ توصیه‌ می‌شود که‌ به‌ داروهای‌ با سمیت‌ کمتر جواب‌ نداده‌  یا آنها را تحمل‌ ننمایند.

2 ـ در افراد مسن‌ خطر بروز عوارض‌ جانبی‌ مربوط به‌ CNS به‌ ویژه‌ اغتشاش‌ شعور بیشتر است‌.

3 ـ مصرف‌ این‌ دارو در کودکان‌ توصیه‌ نمی‌شود.


ایندومتاسین‌ از راه‌ خوراکی‌ در بیماری‌های‌ روماتیسمیmg/day ‌50- 200 در مقادیر منقسم‌ همراه‌ با غذا مصرف‌ می‌گردد. در نقرس‌ حاد mg/day 150-250 در مقادیر منقسم‌ و در قاعدگی‌ دردناک‌ تا mg/day75به‌ کارمی‌رود. شیاف‌ ایندومتاسین‌ بمیزان ‌100 میلی‌گرم‌ شبها و در صورت‌ نیازهنگام‌ صبح‌ نیز استعمال‌ می‌گردد. درمان‌ ترکیبی‌ از فرم‌ خوراکی‌ و استعمالی‌ با حداکثر تا میزان‌ 200 mg/day ـ 150 انجام‌ می‌شود.