تری‌ فلوئوپرازین‌ (TRIFLUOPERAZINE)

تری‌ فلو ئوپرازین‌ در درمان‌ اسکیزوفرنی‌ و حالات‌ روانی‌ دیگر مثل‌ جنون‌ و مانیا مصرف‌ می‌گردد. همچنین‌ درکوتاه‌ مدت‌ به‌ عنوان‌ داروی‌ کمکی‌ دردرمان‌ تحریکات‌ روانی‌ ـ حرکتی‌ و هیجان‌ و نیز کنترل‌ استفراغ‌ و تهوع‌ شدید به‌ کارمی‌رود.


Coted Tablet : 1 mg, 2 mg, 5 mg, 10 mg

Injection : 1 mg/ml


پس‌ از مصرف‌ خوراکی‌ جذب‌ گردیده‌  اما دارای‌ متابولیسم‌ عبوراول‌ کبدی‌ است‌. حداکثر غلظت‌ پلاسمایی‌ 4 ـ 2 ساعت‌ پس‌ از مصرف‌ خوراکی‌ ایجاد می‌گردد. دارو به‌ میزان‌ زیادی‌ در کبد متابولیزه‌ شده‌ و عمدتا از راه‌ کلیه‌ دفع‌ می‌گردد.


همراه‌ با سایر داروهای‌ مضعف‌ CNS یا  تضعیف‌ کننده‌ مغزاستخوان‌، در بیماران‌ در حال‌ اغماء، ضعف‌ مغز استخوان‌ یا سابقه‌ صدمات‌ کبدی‌ نباید مصرف‌ شود.


1 ـ در بیماران‌ مصرف‌ کننده‌ تری‌فلوئوپرازین‌، دیسکنزی‌ دیررس‌ ممکن‌ است‌ بروز نماید.

2 ـ در بیماران‌ مبتلا به‌ آنژین‌، ممکن‌ است‌ در طول‌ مصرف‌ دارو، درد آنژینی‌ تشدید شود.

3 ـ در بیماران‌ مبتلا به‌ بیماری‌ های‌ قلبی‌ ـ عروقی‌، کم‌ کاری‌ تیروئید، ضعف‌ تنفسی‌ یا صرع‌ و نیز احتباس‌ ادرار با احتیاط مصرف‌ شود.


آثار خارج‌ هرمی‌ خصوصا واکنش‌های‌ دیستونیک‌ و آکاتزی‌، خواب‌آلودگی‌، اثرات‌ ضد موسکارینی‌ و کمی‌ فشارخون‌، افزایش‌ سرعت‌ ضربان‌ قلب‌، آریتمی‌، و سندرم‌ شبه‌ سنکوب‌ از جمله‌ عوارض‌ جانبی‌ دارو هستند.


تری‌ فلوئوپرازین‌ خطر ایجاد آریتمی‌ های‌ بطنی‌ را در مصرف‌ همراه‌ با داروهای‌ ضد آریتمی‌، مسددهای‌ گیرنده‌ بتا آدرنرژیک‌ و داروهای‌ ضد هیستامین‌ مانند ترفنادین‌ و آستمیزول‌ افزایش‌ می‌دهد. مصرف‌ فنوتیازین‌ها همراه‌ با ضد افسردگی‌ های‌ سه‌ حلقه‌ ای‌، سبب‌ کاهش‌ متابولیسم‌ و افزایش‌ غلظت‌ خونی‌ آنها می‌گردد. این‌ دارو با کاهش‌ آستانه‌ تشنج‌، با اثر داروهای‌ ضد صرع‌، مقابله‌ می‌نماید. مصرف‌ این‌ دارو همزمان‌ با متیل‌ دوپا، متوکلوپرامید و لیتیوم‌ سبب‌ افزایش‌ اثرات‌ خارج‌ هرمی‌ آنها خواهد شد.


1 ـ از قطع‌ ناگهانی‌ دارو خودداری‌ شود.

2 ـ ترکیبات‌ روان‌ گردان‌ عموما نباید درافراد با سابقه‌ سندرم‌ نورولپتیک‌ بدخیم‌ مصرف‌ شوند. هر چند در بعضی‌ موارد بدون‌ بروز مجدد این‌ سندرم‌ به‌ کار رفته‌اند.


  • خوراکی‌

بزرگسالان‌: در اسکیزوفرنی‌ و حالات‌ دیگر روانی‌، درمان‌ کمکی‌ کوتاه‌ مدت‌ تحریکات‌ روانی‌ ـ حرکتی‌ و هیجانی‌ ابتدا 5 میلی‌گرم‌ 2 بار در روز مصرف‌ گردیده‌ بعد از یک‌ هفته‌ مقدار آن‌ تا 5 میلی‌گرم‌ افزایش‌ می‌یابد، سپس‌ به‌ فاصله‌ هر 3 روز برحسب‌ پاسخ‌ دهی‌ بیمار میزان‌ مصرف‌ دارو تنظیم‌ می‌گردد. در درمان‌ کمکی‌ کوتاه‌ مدت‌ اضطراب‌ شدید و یا به‌ منظور کنترل‌ استفراغ‌ و تهوع‌ شدید 4 ـ 2 میلی‌گرم‌ درمقادیر منقسم‌ و در صورت‌ نیاز تا6 میلی‌گرم‌ روزانه‌ به‌ کار می‌رود.

کودکان‌: در درمان‌ اسکیزوفرنی‌ و اختلالات‌ روانی‌ دیگر و هیجانات‌ درکودکان‌ تا 12 سال‌، ابتدا تا 5 میلی‌گرم‌ روزانه‌ در مقادیر منقسم‌ تجویزمی‌شود سپس‌ بر حسب‌ پاسخ‌ دهی‌ بیمار، سن‌ و وزن‌، میزان‌ مصرف‌ تنظیم‌ می‌گردد.در درمان‌ کمکی‌ و کوتاه‌ مدت‌ اضطراب‌ شدید و کنترل‌ استفراغ‌ یا تهوع‌ شدید در کودکان‌ 5 ـ 3 سال‌، تا 1 میلی‌گرم‌ روزانه‌ و در بچه‌ های‌ 12 ـ 6 ساله‌ تا 4 میلی‌گرم‌ روزانه‌ تجویز می‌گردد.

  • تزریقی‌

به‌ میزان‌ 3 ـ 1 میلی‌ گرم‌ روزانه‌ درمقادیر منقسم‌، حداکثر تا 6 میلی‌گرم‌ روزانه‌ و در کودکان‌ mg/kg 50 در روز تزریق‌ می‌گردد.