لوگوی جشنواره وب و موبایل ایران

سرطان (Cancer test)

تست خون و سایر آزمایشها به پزشک  کمک می کند تا سرطان را تشخیص دهد . آگاهی  درباره تست های تشخیصی سرطان و کاربرد آنها استرس شما را کاهش خواهد داد

چنانچه شما مظنون به ابتلا به سرطان باشید پزشک دستور انجام تست خون یا آزمایشات دیگری مثل آنالیز ادرار یا بیوپسی(نمونه برداری) از ناحیه مشکوک را می دهد.

به طورکلی آزمایشات خون نمی توانند دقیقا به شما بگویند که آیا شما سرطان خون دارید یا خیر، ولی این آزمایشات به پزشک کمک می کنند تا بداند در بدن شما چه اتفاقهایی در حال رخ دادن است

تجویز آزمایشات تشخیصی سرطان لزوما به این معنی نیست که شما قطعا به سرطان مبتلا هستید. بعد از انجام این تست ها در مورد یافته های پزشک با او صحبت کنید.

نمونه های جمع آوری شده برای تست خون، ادرار، مایعات و بافت ها در آزمایشگاه از نظرسرطان مورد  بررسی قرارمی گیرند. نمونه ها ممکن است سلولها ی سرطانی، پروتئین ها وسایر موادی را که در نتیجه سرطان ایجاد می شوند را نشان دهند. تست های خون و ادرار به پزشک کمک می کنند که متوجه شود عملکرد  اعضای بدن شما چگونه است و آیا تحت تاثیر سرطان قرار گرفته اند یا خیر.

نمونه هایی از آزمایش خون و ادرار که برای تشخیص سرطان استفاده می شوند به شرح زیر است:

)شمارش کامل سلولهای خونیCBC(:

این آزمایش خون رایج, تعداد انواع مختلف سلولهای خون موجود درنمونه خون شما را اندازه گیری می کند .  اگرمقدار سلولهای موجود خیلی زیاد یا خیلی کم و یا غیرعادی باشد ممکن است سرطان خون دراین آزمایش نمایان شود که نمونه برداری  به تشخیص درست  کمک می کند .

سیتولوژی ادرار(سلول شناسی ادرار):

 این آزمایش با استفاده از بررسی نمونه ادرار در زیر میکروسکوپ،  سلولهای سرطانی را نشان میدهد که ممکن  است مربوط  به مثانه ، کلیه یا رحم باشد.       

آزمایش پروتئین خون :

آزمایشی است که انواع مختلف پروتئین های خون (الکتروفورز) را نشان می دهد و به تشخیص پروتئین های خاص سیستم ایمنی (ایمونوگلوبین ها) غیر طبیعی که گاهی اوقات در افراد مبتلا به مالتیپل میلوما افزایش می یابد کمک می کند. سایر آزمایشات مثل نمونه برداری از مغز استخوان برای اطمینان از تشخیص به کار می روند.

آزمایش نشانگر تومور :

نشانگرهای تومور مواد شیمیایی هستند که توسط سلولهای تومور ساخته شده و در خون ظاهر می شوند ولی این نشانگرها می توانند توسط  سلولهای عادی بدن نیز تولید شوند و در موارد غیر سرطانی نیز افزایش یابند.

هنوز بهترین روش استفاده از نشانگرهای تومور در تشخیص سرطان تعیین نشده است و استفاده از این تست بحث برانگیز است . نمونه هایی از نشانگرهای تومورعبارتند از : آنتی ژن مخصوص پروستات (PSA) برای سرطان پروستات، آنتی ژن 125 سرطان (CA 125)، کلسیتونین برای سرطان تیروئید مدولار، آلفا فتو پروتئین(AFP) برای سرطان کبد و گنادوتروپین جفتی انسان(HCG) برای تومور سلول های جرم (تخم)، سرطان بیضه و تخمدان.

نتیجه آزمایش باید به دقت بررسی شود زیرا چندین عامل می توانند روی نتایجآزمایش اثر بگذارند،مثل تغییراتی که دربدن اتفاق می افتد یا  خوراکی هایی که صرف می شود. همچنین فراموش نکنید که گاهی اوقات شرایطی غیر از سرطان هم می توانند باعث غیر طبیعی بودن نتایج باشند یا اینکه در شرایطی با وجود طبیعی بودن آزمایش سرطان وجود داشته باشد.

پزشک نتایج آزمایش را با مقادیر استاندارد یا  با آزمایشات قبلی مقایسه می کند .

مراحل بعدی:

با اینکه تست خون و ادرار می تواند پزشک را بریا تشخیص راهنمایی کند اما سایر آزمایشان تیز برای تشخیص لازم هستند. برای اکثر موراد سرطان، بیوپسی(نمونه برداری از سلول های مشکوک) برای تشخیص قطعی لازم است.

در بعضی موارد نشانگرهای تومور در مدت زمان مشخص کنترل و پیگیری می شوند. ممکن است پزشک آزمایشات دیگری را برای پیگیری در ماه های بعد برنامه ریزی کند. نشانگر های تومور معمولا بعد از تشخیص سرطان مفید هستند. پزشک از آنها برای تشخیص اینکه آیا سرطان به درمان پاسخ داده یا گسترش بیشتری یافته است استفاده می کند.

در مورد نتایج ازمایشات خود با پزشک صحبت کنید و در مورد آنچه این نتایج در مورد سلامتی شما بازگو می کنند و مراحل بعدی سوال نمایید.