دیدروژسترون‌ (DYDROGESTERONE)

دیدروژسترون‌ برای‌ درمان‌ آندومتریوز، سقط عادتی‌، خونریزی‌غیرفونکسیونل‌ رحم‌، قاعدگی‌ دردناک‌، فقدان‌ قاعدگی‌، سندرم‌  پیش‌ از قاعدگی‌ وبه‌ منظور جانشین‌ درمانی‌ هورمونی‌ مصرف‌ می‌شود.


بیماری های مرتبط

دیدروژسترون‌ از دستگاه‌ گوارش‌ به‌ خوبی‌ جذب‌ می‌شود و متابولیسم‌ آن‌ کبدی‌ بوده‌ و از راه‌ کلیه‌ها دفع‌ می‌شود.


در کارسینوم‌ پستان‌ یا اعضاء تناسلی‌، بیماری‌ کبدی‌، سقط فراموش‌ شده‌ و اختلالات‌ ترومبوتیک‌ نباید مصرف‌ شود.


در حین‌ مصرف‌ دارو ممکن‌ است‌ خونریزیهای‌ قاعدگی‌ نامنظم‌ دیده‌ شود که در آن‌ صورت‌ بهتر است‌ میزان‌ مصرف‌ را افزایش‌ داد.


ترومبوفلبیت‌، آمبولی‌ریوی‌، ترومبوز شبکیه‌، لکه‌ بینی‌،خونریزی‌ نابجا، تغییر اشتها و ورم‌ قوزک‌ پا از عوارض‌ جانبی‌ دارو هستند.


مصرف‌ همزمان‌ دیدروژسترون‌ و بروموکریپتین‌ موجب‌ ترشح‌ بیش‌ از حد و خود به‌خودی‌ جریان‌ شیر می‌گردد. داروهای‌ القا کننده‌ فعالیت‌ آنزیم‌های‌ کبدی‌ مثل‌ کاربامازپین‌،فنوباربیتال‌، فنی‌توئین‌ و ریفامپین‌ موجب‌ کاهش‌ کارآئی‌ دارو می‌شوند.


در آندومتریوز 10 میلی‌گرم ‌3ـ2 بار در روز طی‌  روزهای‌ 25ـ5 سیکل‌ قاعدگی‌ و یا به‌ طور مداوم‌ مصرف‌ می‌شود. در سقط عادتی‌ 10 میلی‌گرم‌ دوبار در روز از روزهای‌ 25ـ11 سیکل‌ تا وقوع‌ آبستنی‌ و سپس‌ به‌ طور مداوم‌ تا هفته‌20  حاملگی‌ مصرف‌ و سپس‌ به‌ تدریج‌ میزان‌ مصرف‌ کاهش‌ داده‌ می‌شود. برای‌ توقف‌ خونریزی‌ غیرفونکسیونال‌ رحم‌، 10میلی‌گرم‌ دو بار در روز (به‌همراه‌ یک‌ استروژن‌) و به‌ مدت‌ 7ـ5 روز تازمان‌ قطع‌ خونریزی‌ مصرف‌ می‌شود. برای‌ جلوگیری‌ از خونریزی‌، 10 میلی‌گرم‌ دو باردر روز (همراه‌ یک‌ استروژن‌) در روزهای ‌25ـ11 سیکل‌ مصرف‌ می‌شود. در قاعدگی‌ دردناک‌، مقدار مصرف‌ آن‌ 10 میلی‌گرم‌ دوبار در روز در روزهای‌ 25ـ 5 سیکل‌ می‌باشد. در فقدان‌ قاعدگی‌ 10 میلی‌گرم‌ دوبار در روز از روزهای‌ 25ـ11 سیکل‌ به‌ شرط تجویز همزمان‌ استروژن‌ از روز25ـ1 سیکل‌، مصرف‌ می‌شود. در سندرم‌ پیش‌ از قاعدگی‌،  mg/day10 از روز 26ـ12سیکل‌ مصرف‌ می‌شود که‌ در صورت‌ نیازمی‌توان‌ مقدار مصرف‌ دارو را افزایش‌ داد.