تب (Fever)

تب معمولاً نشانه ای از  یک جریان غیرعادی در بدن است. در مورد افراد بزرگسال، تب ممکن است ناراحت کننده باشد، اما تب معمولاً چندان خطرناک نیست، مگر آن که به 39.4 درجه سانتی گراد (103 درجه فارنهایت) یا بالاتر برسد. برای کودکان و نوزادان، درجه حرارت بالا ممکن است نشان دهنده یک عفونت جدی باشد.

 اما درجه تب بالا لزوماً نشان دهنده شدت بیماری زمینه ای نمی باشد. یک بیماری معمولی نیز می تواند با تب بالا ظاهر شود و یک بیماری جدی تر ممکن است با تب پایین تری ظاهر شود.‌ معمولاً تب ظرف چند روز از بین می رود. تعدادی از داروهای بدون نسخه تب را پایین می آورند، اما گاهی اوقات بهتر است که درمان نشده باقی بماند. تب به نظر می رسد نقش کلیدی در کمک به بدن در مبارزه با عفونت ها داشته باشد.

درجه حرارت طبیعی بدن شما در طول روز متفاوت است. در صبح پایین تر و در اواخر بعد از ظهر و عصر بالا می رود. در واقع، درجه حرارت طبیعی می تواند از حدود 36.1 درجه سانتی گراد (97 درجه فارنهایت) تا 37.2 درجه سانتی گراد (99 درجه فارنهایت) باشد. اگرچه بسیاری از افراد فکر می کنند دمای 37 درجه سانتی گراد (98.6 درجه فارنهایت) طبیعی است، درجه حرارت بدن ممکن است با یک درجه و یا بیشتر متفاوت شود. عوامل دیگر مانند چرخه قاعدگی و یا ورزش های سنگین، می تواند در درجه حرارت بدن تاثیرگذار باشد.

 

تب ممکن است به خاطر عوامل زیر ایجاد شود:

•ویروس

•عفونت های باکتریایی

•گرمازدگی

•آفتاب سوختگی شدید

•برخی از شرایط التهابی مانند آرتریت روماتوئید {التهاب دیواره مفاصل (سینوویوم)}

•یک تومور بدخیم

•بعضی از داروها مثل آنتی بیوتیک ها و داروهای مورد استفاده برای درمان فشارخون بالا یا تشنج

•برخی از واکسن ها مانند دیفتری، کزاز و سیاه سرفه بدون سلول (DTaP) یا واکسن پنوموکوک

 

 گاهی اوقات تشخیص علت تب امکان پذیر نیست . اگر شما دمای 38.3 درجه سانتی گراد (101 درجه فارنهایت) و یا بالاتر را به مدت بیش از سه هفته داشته باشید و پزشک پس از ارزیابی گسترده قادر به پیدا کردن علت نباشد، تشخیص پزشک، تب با منشا ناشناخته خواهد بود.

 

 

 

 

 

 


بیماری های مرتبط

عوارض تب ممکن است شامل موارد زیر باشد:

•کم آبی شدید

•توهم

•تشنج ناشی از تب (تب و تشنج)، در تعداد کمی از کودکان بین سنین 6 ماه تا 5 سال

 

تب و تشنج

تب و تشنج معمولاً شامل از دست دادن هوشیاری و تکان دادن دست و پا در دو طرف بدن می باشد. اگر چه این امر برای والدین نگران کننده است، اکثریت قریب به اتفاق موارد تب و تشنج، هیچ اثر ماندگاری را بر جای نمی گذارد.

 

اگر تشنج رخ دهد:

•فرزند خود را به پهلو یا شکم بر روی زمین بخوابانید.

•هر گونه اشیاء تیز که در نزدیکی کودک قرار دارد را حذف کنید.

•لباس تنگ را شل کنید

•کودک را به منظورجلوگیری از آسیب در دستان خود نگه دارید.

•چیزی در دهان فرزندتان قرار ندهید و یا سعی نکنید از تشنج جلوگیری کنید.

 

بیشتر تشنج ها به خودی خود متوقف می شوند.

کودک را در اسرع وقت پس از تشنج برای تعیین علت تب به پزشک نشان دهید.

اگر تشنج بیش از 10 دقیقه طول کشید، با اورژانس پزشکی تماس بگیرید.


تب به خودی خود ممکن است دلیلی برای نگرانی و یا دلیلی برای مراجعه به پزشک نداشته باشد. با این حال، بعضی مواقع شرایطی به وجود می آید که شما باید به دنبال توصیه های پزشکی برای  فرزند یا خودتان باشید.

 

گرفتن دمای بدن

 برای چک کردن درجه حرارت بدن خود و فرزندتان می توانید از انواع مختلفی از دماسنجها، از جمله دهانی، مقعدی و دماسنج گوشی استفاده نمایید.

هر چند که دقیق ترین راه برای گرفتن درجه حرارت نیست، ولی شما می توانید از دماسنج دهانی برای خواندن دمای زیر بغل استفاده کنید:

•دماسنج را در زیر بغل قرار داده و بازوی خود و یا کودک خود را روی قفسه سینه قرار دهید.

•چهار تا پنج دقیقه صبر کنید. درجه حرارت زیر بغل کمی پایین تر از درجه حرارت دهان است.

•اگر با پزشک تماس میگیرید، رقم واقعی بر روی دماسنج را گزارش دهید و همچنین جایی از بدن که این درجه حرارت گرفته می شود.

 

 برای شیرخواران از یک دماسنج مقعدی استفاده کنید:

قسمت انتهایی لامپ مانند دماسنج که حاوی ژله است را در معقد قرار دهید.

•از کودک بخواهید که روی شکم دراز بکشد.

•با دقت حباب ته دماسنج را به اندازه نیم اینچ تا یک اینچ وارد معقد کودک کنید.

•قسمت لامپ شکل و کودک را به مدت سه دقیقه ثابت نگه دارید.

•به کودک اجازه حرکت ندهید تا زمانی که دماسنج در داخل معقد است. اگر کودک حرکت کند دماسنج به عمق بیشتری وارد شده و باعث آسیب می شود.

 

شیرخواران

تب غیرقابل توضیح نگرانی بیشتری در شیرخواران و در کودکان نسبت به بزرگسالان ایجاد می کند.

در صورتی که دمای کودک 38.3 درجه سانتی گراد (101 درجه فارنهایت) و یا بالاتر است با پزشک کودک خود مشورت کنید. همچنین در موارد ذیل با پزشک تماس بگیرید:

•   تب دارد و کمتر از 3 ماه سن دارد.

•  از خوردن و نوشیدن امتناع می ورزد.

•تب و تحریک پذیری غیرقابل توضیح دارد مانند گریه در طول تغییر پوشک و یا حرکت دادن.

•تب دارد و بی حال و بی توجه به نظر می رسد. در نوزادان و کودکان کمتر از 2 سال ممکن است نشانه مننژیت - عفونت و التهاب غشاء و مایع اطراف مغز و نخاع - باشد. اگر نگران هستید که کودک ممکن است دچار مننژیت شده باشد، کودک را سریعا"نزد پزشک ببرید.

•تازه متولد شده است و درجه حرارت پایین تر از حد نرمال است (کمتر از 36.1 درجه سانتی گراد یا 97 درجه فارنهایت)

 

 نوزادان خیلی کوچک ممکن است به خاطر تنظیم نبودن درجه حرارت زمانی که بیمار هستند سرد شوند و گرم نباشند.

 

کودکان

احتمالا" دلیلی برای ناراحتی در مورد تب کودکی که واکنش نشان می دهد، تماس چشمی برقرار می کند و به حالتهای صورت و صدای شما واکنش نشان می دهد مایعات می نوشد و بازی می کند، نیست.

 

با پزشک در موارد زیر تماس داشته باشید اگر فرزند شما:

•بی توجه یا تحریک پذیر است، تکرر استفراغ ، دل درد یا سردرد شدید یا نشانه ای دیگری که باعث ناراحتی می شود دارد.

•پس از این که در یک ماشین گرم گذاشته می شود، تب دارد.

•تب بیش از یک روز (در کودکان کمتر از  2 سال) یا بیشتر از سه روز (در کودکان بین سنین 2 و بالاتر) ادامه دارد.

 

 در شرایط خاص از قبیل کودکی که مبتلا به مشکلات سیستم ایمنی بدن است و یا از قبل به بیماری مبتلا است از پزشک فرزندتان جهت راهنمایی کمک بخواهید. اگر فرزند شما به تازگی شروع به استفاده از یک داروی نسخه ای جدید کرده باشد پزشک ممکن است اقدامات احتیاطی را توصیه کند.

 

بزرگسالان

با پزشک خود تماس بگیرید اگر:

•درجه حرارت بیش از 39.4 درجه سانتی گراد (103 درجه فانهایت) است.

•اگر به مدت بیش از سه روز تب داشته اید. 

 

علاوه بر این، به دنبال مراقبت های فوری پزشکی باشید اگر هر یک از این علائم و نشانه ها همراه با تب جود داشت:

•سردرد شدید

•تورم گلوی شدید

•جوش های پوستی غیرمعمول، به خصوص اگر این لکه به سرعت در حال بدتر شدن باشند.

•حساسیت غیرمعمول به نور

•سفتی گردن و درد هنگامی که سر خود را به جلو خم می کنید.

•اغتشاش ذهنی

•استفراغ مداوم

•تنگی نفس یا درد قفسه سینه

•بی میلی شدید و یا تحریک پذیری

•درد شکمی یا درد هنگام دفع ادرار

•هر گونه نشانه یا علائم غیرقابل توضیح


پزشک به دنبال علل عفونی یا علل غیرعفونی تب بر اساس سایر علائم و یک معاینه بالینی می باشد. شما ممکن است به آزمایش هایی مانند آزمایش خون، برای تایید تشخیص نیاز داشته باشد. اگر شما تب با درجه پایین دارید که به مدت سه هفته یا بیشتر ادامه دارد، اما هیچ نشانه ای ندارد، پزشک شما ممکن است از تست های مختلفی برای کمک به پیدا کردن علت آن استفاده کند.این موارد ممکن است شامل آزمایش خون و اشعه X باشد.


در تب با درجه پایین، پزشکان در تلاش برای پایین آوردن درجه حرارت بدن نیستند. انجام این کار ممکن است باعث طولانی شدن علائم بیماری و سخت تر شدن تعیین علت بیماری باشد. برخی از کارشناسان بر این باورند که زیاده روی در درمان تب در پاسخ ایمنی بدن تداخل ایجاد می کند.

ویروس هایی که باعث سرماخوردگی و سایر عفونت های تنفسی می شوند در درجه حرارت طبیعی بدن مقاوم و پایدار هستند. بدن با ایجاد تب با درجه پایین، ممکن است باعث از بین بردن ویروس ها شود.

 

داروهای بدون نسخه

در مورد تب بالا، پزشک شما ممکن است داروی بدون نسخه از قبیل موارد ذیل، را توصیه کند:

استامینوفن (تیلنول و غیره) یا ایبوپروفن (ادویل، موترین وغیره). از این داروها با توجه به دستورالعمل برچسب یا با توجه دستورالعمل پزشک از آن استفاده کنید. مراقب باشید و بیش از حد مصرف نکنید. استفاده از استامینوفن با دوز بالا و دراز مدت ممکن است به کبد و یا کلیه آسیب  برساند و استعمال بیش از حد می تواند کشنده باشد. اگر پس از مصرف  دوز بالا همچنان تب کودک شما ادامه داشت داروی بیشتری مصرف نکنید و به جای آن با  پزشک خود تماس بگیرید. برای دمای زیر 102 درجه ی فارنهایت (38.9 درجه سانتی گراد) از داروهای کاهنده تب استفاده نکنید، مگر توسط پزشک توصیه شده باشد.

آسپرین، فقط برای بزرگسالان. از دادن آسپیرین به کودکان خودداری کنید، زیرا ممکن است در موارد نادری سبب بروز اختلال شناخته شده ای به عنوان سندرم ری کشنده شود.

 

داروهای تجویزی

بسته به علت تب، پزشک ممکن است آنتی بیوتیک تجویز نماید، به خصوص اگر مشکوک به عفونت های باکتریایی مثل ذات الریه یا عفونت استرپی گلو باشد.

آنتی بیوتیک در درمان عفونت های ویروسی از قبیل عفونت معده (اسهال و استفراغ) و مونونوکلئوز کاربرد ندارد. داروهای ضد ویروسی وجود دارد که برای درمان برخی عفونت های ویروسی خاص استفاده می شود. با این حال، بهترین درمان برای اکثر ویروس ها معمولاً استراحت و استفاده از مایعات فراوان است.


پس از اینکه از پزشک خانواده وقت گرفتید یعنی پزشک عمومی یا متخصص اطفال، ایده خوبی است که برای ملاقات با پزشک آماده شوید. در اینجا اطلاعاتی وجود دارد که کمک می کند آمادگی بیشتری هنگام ملاقات با پزشک داشته باشید.

 

چه کاری می توانید انجام دهید

•از هر گونه محدودیت پیش از تعیین وقت آگاهی داشته باشید. در زمانی که وقت می گیرید، بپرسید که آیا از قبل نیازی به محدود کردن رژیم غذایی وجود دارد یا خیر.

•نوشتن اطلاعاتی در مورد تب، مانند زمانی که تب شروع می شود، چگونه و در کجا آن را اندازه گیری کرده اید (به عنوان مثال به صورت دهانی و یا مقعدی) و هر نشانه ای دیگر الزامی می باشد. توجه داشته باشید که آیا شما و یا فرزندتان در مواجه با افراد بیمار بوده اید یا خیر.

•یادداشت کردن اطلاعات کلیدی و شخصی از جمله هر گونه تنش بزرگ، تغییرات اخیر زندگی یا سفر اخیر به خارج از کشور الزامی است.

•لیستی از تمام داروها، ویتامین ها و مکمل های که شما یا فرزندتان اخیرا" از آن استفاده کرده اید تهیه کنید.

•سوالاتی که قرار است از پزشک بپرسید را یادداشت کنید. تهیه لیستی از سوالات از قبل کمک خواهد کرد که از زمان بهترین استفاده را نمایید. لیست سوالات خود را از مهمترین به کم اهمیت ترین طبقه بندی کنید.

 

در مورد تب، برخی از سوالات اساسی به قرار زیر می باشد:

•چه عواملی احتمالا" باعث ایجاد تب می شود؟

•چه عامل دیگری می تواند علت تب باشد؟

•چه نوع آزمایشی مورد نیاز است؟

•بهترین راهکار چیست؟

•چه جایگزین هایی در برخورد اولیه با این موضوع پیشنهاد می کنید؟

•آیا برای پایین آوردن تب مصرف دارو ضروری می باشد؟

•آیا محدودیتی وجود دارد که باید به آن توجه کرد؟

•آیا یک جایگزین عمومی برای داروهای تجویز شده وجود دارد؟

•آیا بروشور و یا کتابچه ای وجود دارد که با خود به منزل ببرم؟

•چه وب سایتی را پیشنهاد می کنید؟

علاوه بر سوالاتی که آماده کرده اید از پرسیدن سوالاتی که در طول ملاقات با آن مواجه می شوید دریغ نکنید.

 

جه انتظاری از پزشک باید داشته باشید

برای پرسش هایی که احتمالاً پزشک از شما خواهد پرسید آمادگی لازم را داشته  باشید:

•چه زمانی اولین علائم رخ داد؟

•از چه روشی برای اندازه گیری دمای بدن خود یا فرزندتان استفاده می کنید؟

•آیا شما یا فرزندتان از داروی پایین آورنده تب استفاده کرده اید؟

•شما یا فرزندتان چه علائم دیگری دارید؟ چگونه تشدید می شود؟

•آیا شما یا فرزندتان بیماری های مزمن دیگری داشته اید؟

•از چه داروهایی به طور منظم استفاده می کنید؟

•آیا شما و یا فرزندتان در معرض افراد بیمار بوده اید؟

•آیا شما یا فرزند شما به تازگی عمل جراحی داشته اید؟

•آیا شما یا فرزندتان اخیرا" به خارج از کشور سفر کرده اید؟

•آیا چیزی وجود دارد که به بهبود علایم کمک کند؟

•آیا چیزی وجود دارد که باعث وخیم شدن علایم می شود؟